မင်းက ပျင်းတာမဟုတ်ဘူး။ အိပ်ရေးပျက်နေတာ။

လူအတော်များများဟာ တစ်နေ့တာအတွင်း မောပန်းနွမ်းနယ်မှုအတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်ကြပါတယ်။

သူတို့ကိုယ်သူတို့ ပျင်းရိတယ်လို့ ထင်ကြတယ်။
သူတို့မှာ စည်းကမ်းမရှိဘူးလို့ ထင်ကြတယ်။

ဒါပေမယ့် တစ်ခါတစ်ရံမှာ တကယ့်အကြောင်းရင်းက အများကြီးရိုးရှင်းပါတယ်- သင်ဟာ အိပ်ရေးမဝတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

အိပ်စက်ခြင်းဆိုတာ “အနားယူခြင်း” သက်သက် မဟုတ်ပါဘူး။ ဦးနှောက်၊ ဟော်မုန်းတွေ၊
ဇီဝဖြစ်စဉ်နှင့် အလုံးစုံကျန်းမာရေး။

အိပ်ရေးမဝရင် ဘာတွေဖြစ်တတ်လဲ။

အရွယ်ရောက်ပြီးသူအများစုသည် ကောင်းမွန်စွာလည်ပတ်နိုင်ရန်အတွက် တစ်ညလျှင် ၇-၉ နာရီခန့် အိပ်စက်ရန် လိုအပ်ပါသည်။

အိပ်စက်ချိန် အဆက်မပြတ် တိုတောင်းလာသောအခါ ဦးနှောက်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်သည် အောက်ပါနည်းလမ်းများဖြင့် ပြန်လည်ဖြည့်ဆည်းပေးပါသည်။
တစ်နေ့တာအတွင်း သင်ခံစားရပုံနှင့် စွမ်းဆောင်ရည်ကို သက်ရောက်မှုရှိသည်။

သင်သတိပြုမိနိုင်သည်-

● အာရုံစူးစိုက်ရန် ခက်ခဲခြင်း
● နှေးကွေးစွာ စဉ်းစားတွေးခေါ်ခြင်း
● အဆက်မပြတ်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်း
● စိတ်အားထက်သန်မှု လျော့နည်းခြင်း

အပြင်ပန်းကကြည့်ရင် ပျင်းရိတယ်လို့ ထင်ရပေမယ့် တကယ်တမ်းမှာတော့ ဦးနှောက်ဟာ ရိုးရှင်းစွာ အလုပ်လုပ်နေပါတယ်။
အိပ်ရေးပျက်ခြင်း။

အိပ်စက်ခြင်းသည် သင့်ဟော်မုန်းများကိုလည်း သက်ရောက်မှုရှိသည်

အိပ်စက်ခြင်းသည် အစာစားချင်စိတ်နှင့် ဇီဝဖြစ်စဉ်နှင့် ဆက်စပ်သော ဟော်မုန်းများကို ထိန်းညှိရာတွင် အရေးကြီးသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်သည်။

အိပ်စက်ချိန် မလုံလောက်တဲ့အခါ လေ့လာမှုတွေအရ ဟော်မုန်းတွေမှာ အောက်ပါပြောင်းလဲမှုတွေ တွေ့ရှိရပါတယ်-

● ဆာလောင်မှုကို တိုးစေသော ဂရီလင်
● ဗိုက်ပြည့်ခြင်းကို ညွှန်ပြသည့် Leptin

ဒီမညီမျှမှုက အစာစားချင်စိတ် တိုးလာစေပြီး ကယ်လိုရီများတဲ့ အစားအစာတွေကို ပိုတောင့်တလာစေနိုင်ပါတယ်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ နာတာရှည်အိပ်ရေးပျက်ခြင်းသည် ကိုယ်အလေးချိန်တက်ခြင်းနှင့် ဇီဝဖြစ်စဉ်ဆိုင်ရာ
နှောင့်အယှက်။

ဦးနှောက်ကလည်း ခံစားရတယ်

အိပ်ရေးပျက်ခြင်းက အာရုံစူးစိုက်မှုအတွက် တာဝန်ရှိတဲ့ ဦးနှောက်ရဲ့ prefrontal cortex ကို ထိခိုက်စေပြီး
ဆုံးဖြတ်ချက်ချခြင်း၊ နှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း။

ဦးနှောက်ရဲ့ ဒီအစိတ်အပိုင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေတဲ့အခါ ရိုးရှင်းတဲ့ အလုပ်တွေတောင် စတင်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ပြီးအောင်လုပ်ဖို့ ခက်ခဲနိုင်ပါတယ်။

"ငါကိုယ်တိုင် လုပ်လို့မရဘူး" ဆိုတဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ခံစားချက်ဟာ ဇာတ်ကောင်ရဲ့ ချို့ယွင်းချက် မဟုတ်ပါဘူး — ဖြစ်နိုင်တယ်
ဇီဝကမ္မဗေဒ ဖြစ်ရမည်။

အိပ်စက်ခြင်းသည် ကြိုတင်ကာကွယ်ခြင်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သည်

ရေရှည် အိပ်ရေးပျက်ခြင်းသည် အောက်ပါရောဂါများ ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေ မြင့်မားခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နေသည်-

● အင်ဆူလင်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိခြင်း
● အမျိုးအစား ၂ ဆီးချိုရောဂါ
● နှလုံးသွေးကြောဆိုင်ရာရောဂါ

အိပ်စက်ခြင်းသည် ဇိမ်ခံပစ္စည်းမဟုတ်ပါ။ အာဟာရနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှုကဲ့သို့ပင် ကျန်းမာရေး၏ အဓိက အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။